31.1 C
Athens
Κυριακή, 20 Ιουνίου, 2021
Blog

Πραγματοποιήθηκε στη Βενετία η πρώτη παγκόσμια Regatta ηλεκτρικών σκαφών.

Επιμέλεια Νίκος Λυμπερόπουλος

Μετά από ενάμισι χρόνο προετοιμασίας, το πρώτο e-Regatta στον κόσμο πραγματοποιήθηκε στο VeniceArsenale στο πλαίσιο του VeniceBoatShow. Το regattaδιήρκεσε  τρεις ημέρες, συμπεριλαμβανομένης μιας ποικιλίας εκδηλώσεων που αποσκοπούν να αναδείξουν τα οφέλη των ηλεκτρικών σκαφών, όπως χαμηλό θόρυβο, εκπομπές και γνωριμία με το αντικείμενο.

Διεθνής στόλος

Αρχικά προγραμματίστηκε να πραγματοποιηθεί πριν από ένα χρόνο, το e-Regatta όμως αναβλήθηκε και στη συνέχεια ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας. Κατασκευαστές σκαφών από τη Βόρεια Αμερική, τη Βόρεια Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στη φετινή διοργάνωση και τελικά διαγωνίστηκαν 21 ομάδες από την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, τη Γερμανία και τη Σλοβενία.

Η πλήρης λίστατων συμμετεχόντων:

  • Anvera e-Lab (Emilia-Romagna, Italy)
  • AS Labruna (Puglia, Italy)
  • Bellmarine / Transfluid electric motors powering Alumax Boats (Netherlands)
  • Cantiere Archetti (Venice)
  • Cantiere Ernesto Riva (Lake Como, Italy))
  • Cantiere Motonautico Veneziano (Venice)
  • Cantiere Nautico Erio Matteri (Lake Como)
  • Cantiere Nautico Studioplast (Venice)
  • Cantiere San Pietro di Castello (Venice)
  • Classic Boats Venice– powered by Torqeedo electric motors (Germany)
  • e-Dyn electric motors (Slovenia)
  • Greenline Yachts (Slovenia)
  • Hovercraft inflatable e-boats (Slovenia)
  • Mondino Nautica (Venice)
  • Vita Yachts (Italy/UK)

Λεπτομέρειες εκδήλωσης

Υπάρχουν τρεις κύριες κατηγορίες που καθορίζονται από το μήκος (κάτω από 4 μέτρα, 4-9 μέτρα και πάνω από 9 μέτρα με υποκατηγορίες ανά πηγή ενέργειας – μπαταρία / υβριδικό / ηλιακό.

Η εκδήλωση  e-Regatta ξεκίνησε με μια απογευματινή πομπή στον κόλπο του Αγίου Μάρκου της Βενετίας Arsenale, όπου τα σκάφη αγκυροβόλησαν στο E-Village του Venice Boat Show και προχώρησαν κατά μήκος του Μεγάλου Καναλιού  με όλους τους συμμετέχοντες να φέρουν εθνικές σημαίες.Την δεύτερη ημέρα, ο διαγωνισμός Slalom και e-Ballerina πραγματοποιήθηκε στο Arsenale Dock  σε μια συγκεκριμένη  πορεία, ενώ το e-Ballerina ήταν παρόμοιο με μια «πρόκληση για πατινάζ» στο οποίο τα σκάφη κρίθηκαν με βάση την ικανότητά τους να κάνουν ελιγμούς στο ρυθμό της μουσικής. Η μέρα ολοκληρώθηκε με έναν αγώνα σπριντ από το κανάλι Santo Spirito προς το νησί San Clemente.

Τέλος, η τρίτη ημέρα περιελάμβανε έναν δίωρο αγώνα αντοχής που η εκκίνηση έγινε  σε στυλ LeMans. Νικητής ήταν το σκάφος που συγκέντρωσε το υψηλότερο σύνολο πόντων από όλες τις ημέρες και ήταν το Anvera Elab.

Στο σκάφος Anvera Elab που κέρδισε,  επέβαιναν ο Luca Ferrari, ιδρυτικός συνεργάτης της Anvera, που ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής τάξης 1 ως οδηγός το 1994 και το 1997 ως Team Manager και έχει βρεθεί στο βάθρο του παγκόσμιου πρωταθλήματος πέντε φορές. Στο τιμόνι, ήταν ο μηχανικός αεροδιαστημικής Maurizio Cheli, ο οποίος το 1993 κέρδισε τα προσόντα του αστροναύτη στο διαστημικό κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον.

Το μέλλον ανήκει στην ηλεκτροκίνηση…

Το ψάρεμα της Σουπιάς από σκάφος και από ακτή.

Κείμενο- φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

Καταπληκτικό έδεσμα και ίσως το καλύτερο δόλωμα μαζί με το καλαμάρι για συρτή με μολύβι φύλακα. Η σύλληψη της σουπιάς γίνεται από σκάφος αλλά και από ακτή, χρησιμοποιώντας καλαμαριέρες.

Η γνωστή μας «Σουπιά»,  ζει βεβαίως στη θάλασσα και είναι νοστιμότατη. Τη συναντάμε στην «κουζίνα μας»  τη σαρακοστή – και όχι μόνον –  μαγειρεμένη στην κατσαρόλα, στον φούρνο, στο τηγάνι αλλά και στα κάρβουνα.

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΟΠΟΔΟ
Η Σουπιά, ή «Σηπία η κοινή» όπως είναι το επιστημονικό της όνομα ανήκει στην οικογένεια των κεφαλόποδων και διαθέτει 10 πλοκάμια, εκ των οποίων τα δυο είναι μεγαλύτερα.
Μετά το κεφάλι επεκτείνεται το κυρίως σώμα που στην επάνω πλευρά του διαθέτει αυγοειδές όστρακο, το λεγόμενο κόκαλο της σουπιάς. Στο πίσω τμήμα του σώματός της βρίσκεται ο αδένας που εκκρίνει ένα μαύρο υγρό που ονομάζουμε μελάνι, μέρος του οποίου απελευθερώνει  όταν αισθανθεί ότι κινδυνεύει. Με αυτό τον τρόπο θολώνει τα νερά και βρίσκει την ευκαιρία να ξεφύγει.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Τρέφεται με γαρίδες και μικρά ψάρια, ενώ έχει την ικανότητα ν’ αλλάζει τα χρώματά της και να τα προσαρμόζει ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται. Το μελάνι της χρησιμοποιείται στην ζωγραφική ενώ το κόκαλό της κονιορτοποιημένο είναι θαυμάσια σκόνη για καθαρισμό δοντιών!
Εκτός από νοστιμότατο φαγητό είναι βεβαίως και θαυμάσιο δόλωμα στην καθετή στο παραγάδι, αλλά και ζωντανή, δολωμένη ολόκληρη σε ψάρεμα με μολύβι φύλακα ή κομμάτι στην καθετή και στο παραγάδι.

ΠΩΣ ΨΑΡΕΥΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΟΥΠΙΕΣ
Ρίχνουμε την πετονιά μας κι αφού πατώσει σηκώνουμε μισή οργιά. Καθώς η βάρκα μας μετακινείται κουνάμε το χέρι μας πάνω κάτω αργά, σηκώνουμε λίγο και επαναλαμβάνουμε μέχρι να συναντήσουμε τις σουπιές. Κατ’ αυτό τον τρόπο τα ψαράκια-καλαμαριέρες μοιάζουν ζωντανά, οι σουπιές ξεγελιούνται και απλώνουν τα πλοκάμια τους για να τα πιάσουν. Εκείνη τη στιγμή αισθανόμαστε ένα βάρος, αμέσως τραβάμε με μια κοφτή κίνηση για να τις καρφώσουμε, ενώ μετά μαζεύουμε την πετονιά με μέτριο ρυθμό ώστε να τη φέρουμε στη βάρκα. Εδώ όμως χρειάζεται προσοχή γιατί θα μας πιτσιλήσει με νερό και μελάνι, οπότε καταλαβαίνετε το χάλι που θα δημιουργήσει γύρω της, όπως φαίνεται στην φωτογραφία.


ΤΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ ΜΑΣ ΕΡΓΑΛΕΙΑ.
Οι επαγγελματίες ψαραδες τις σουπιές τις ψαρεύουν με μανωμένα δίχτυα.
Εμείς οι ερασιτέχνες τις ψαρεύουμε με καλαμαριέρες νύχτα με φεγγάρι, τις πρώτες πρωινές ώρες, ή μία δύο ώρες πρίν νυχτώσει.
Ένας από τους αποδοτικότερους τρόπους ψαρέματος σουπιάς είναι ο  τύπου καθετής.
Δένουμε πάνω σε πετονιά 60 έως 80 mm, τέσσερις, πέντε ή και παραπάνω καλαμαριέρες – ψαράκια διαφόρων φωσφορούχων χρωμάτων, έντονο κόκκινο, πράσινο ή πορτοκαλί με παράμαλλο μήκους 5 – 6 πόντων, διαμέτρου 30 – 45 mm, σε απόσταση καλαμαριέρας από καλαμαριέρα 40 έως 60 πόντους. Η απόσταση αυτή αυξάνεται όσο πιο βαθιά ψαρεύουμε. Στο τέλος δένουμε βαρίδι το οποίο καλό θα είναι να διαθέτει και στριφτάρι.
Μπορούμε ακόμη να χρησιμοποιήσουμε πολύχρωμες καλαμαριέρες σε σχήμα γαρίδας τις οποίες περνάμε σε  έτοιμη συρμάτινη αρματωσιά με τρία παράμαλλα, που αγοράζουμε από κατάστημα ειδών αλιείας.


Προμηθευόμαστε όμως ακόμη μερικές καλαμαριέρες για ρεζέρβα και από δυο – τρεις  αρματωσιές για να είμαστε σίγουροι. Πολλές φορές καθώς ψαρεύουμε οι καλαμαριέρες μπορεί να κολλήσουν στον πυθμένα επάνω σε κάποιο παλιό παραγάδι, ή ακόμη και σε δίχτυα. Είναι αμαρτία να χαλάσουμε το ψάρεμά μας για ένα κόλλημα.
Μόλις φέρουμε τη σουπιά επάνω και πριν τη βάλουμε στη βάρκα, την κρατάμε για λίγο προς τη θάλασσα για να βγάλει το νερό και το μελάνι της, ενώ αμέσως μετά την τοποθετούμε σε κουβά με απάκι. Εμείς για να φωτογραφίσουμε το ψάρεμα δεν ακολουθήσαμε την παραπάνω διαδικασία τα αποτελέσματα τα βλέπετε…Προσοχή στο πιτσίλισμα, γιατί θα μας κάνει με τα μελάνια της χάλια!!!

ΣΟΥΠΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΤΗ
Εάν δεν διαθέτουμε βάρκα ή τέλος πάντων θέλουμε να πιάσουμε σουπιές από την ακτή είτε για φαγητό, είτε για δόλωμα, χρησιμοποιούμε το ίδιο καλάμι με το οποίο ψαρεύουμε με μονάγκιστρο. Δένουμε μια από τις δύο προαναφερόμενες αρματωσιές, πετάμε στην θάλασσα και μόλις το βαρίδι πατώσει αρχίζουμε να μαζεύουμε σιγά – σιγά πετονιά. Οι καλαμαριέρες μοιάζουν σαν κοπαδάκι που κολυμπά στον πυθμένα, το βλέπει η σουπιά,  επιτίθεται, πιάνεται στις βελόνες της καλαμαριέρας, εμείς μαζεύουμε την πετονιά με τη χρήση του μηχανισμού μας και φέρνουμε το κεφαλόποδο έξω.
Αν τα νερά είναι πολύ ρηχά, δένουμε μια μόνο καλαμαριέρα με αόρατο παράμαλλο 30 mm, μήκους  40 περίπου πόντων, μισό μέτρο πάνω από το βαρίδι. Αν στο σημείο που θα ψαρέψουμε υπάρχει εκτός από άμμο και βραχάκια, μπορούμε αντί για βαρίδι να χρησιμοποιήσουμε ένα μικρό κομμάτι αλυσίδα, ώστε να μην έχουμε κολλήματα στον πυθμένα.
Καλό θα είναι να χρησιμοποιήσουμε απόχη γιατί αν δεν έχει πιαστεί καλά από τα μουστάκια, μπορεί να «ξεβελονιαστεί» και να μας φύγει.

ΟΙ ΣΟΥΠΙΕΣ ΩΣ ΔΟΛΩΜΑ
Για να δολώσουμε τις σουπιές προχωρούμε στην παρακάτω διαδικασία:
Τις Καθαρίζουμε και τις ξεπετσιάζουμε. Χρησιμοποιούμε μόνο το σώμα, ενώ το κεφάλι και τα πλοκάμια τα τηγανίζουμε ή τα χρησιμοποιούμε για άλλου είδους ψάρεμα (εμείς πάντως τα τρώμε τηγανητά…)
Αφού καθαρίσουμε καλά τις σουπιές ρίχνουμε τα σώματα σε κουβά με λίγο θαλασσινό νερό, τα παραγουλιάζουμε καλά – καλά μέχρι ν’ ασπρίσουν και τα τοποθετούμε σε ξύλο. Με κοφτερό μαχαίρι τα κόβουμε λωρίδες και κατόπιν κομμάτια μεγέθους αναλόγως των αγκίστρων που θα χρησιμοποιήσουμε. Τα κομμάτια αυτά διατηρούμε σε δοχείο με θαλασσινό νερό μέχρι να τα δολώσουμε στο παραγάδι.
Αν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε τη σουπιά στην καθετή, παίρνουμε μαζί μας το σώμα και λίγο πριν αρχίσουμε να ψαρεύουμε κόβουμε σε λωρίδες όπως παραπάνω, αναλόγως πάντα του μέγεθος των αγκίστρων που χρησιμοποιούμε.
Μεγάλη προσοχή πρέπει να δώσουμε ώστε να μην κολλήσουν επάνω τους κόκκοι άμμου θαλάσσης ή οποιαδήποτε άλλα ξένα σωματίδια, γιατί το δόλωμά μας θα χαλάσει και δεν θα το τρώνε τα ψάρια.
Στο ψάρεμα με μολύβι φύλακα δολώνουμε τη σουπιά ολόκληρη και ζωντανή.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Εάν κατά τη διάρκεια νηστείας αγοράσουμε σουπιές για να τις καταναλώσουμε, σας δίνουμε μια σειρά χρήσιμων συμβουλών για τι πρέπει να προσέχουμε στην επιλογή του προαναφερόμενου κεφαλόποδου προκειμένου να αποφύγουμε το εξαιρετικά δυσάρεστο ενδεχόμενο μιας τροφικής δηλητηρίασης από ακατάλληλα θαλασσινά :
1.Η επιφάνειά τους να είναι υγρή και γυαλιστερή,
2. η σάρκα τους να είναι συμπαγής και ελαστική,
3. τα μάτια γυαλιστερά, ζωηρά και χωρίς κηλίδες και
4. τα πλοκάμια και οι βεντούζες να είναι ανθεκτικά στο τράβηγμα.
Οι ίδιες προφυλάξεις βέβαια ισχύουν  και για το φρέσκο χταπόδι, ή καλαμάρι.

 Κείμενο- φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

#psaremagiaolous#fishingingreece#fishing#psarema#psaremaskafos#psaremakalami#psarodufeko#ypovrihiopsarema#boats#fouskoto#boating#Greece#summer#summeringreece#sea#sail#sailing#sailinggreece#photography#holiday#instatravel#sun#beach#yachtingingreece#greek#greekislands#tours#trips#sindagesmagirikis#recipe

Ευτυχώς ήταν ασφαλισμένοι !

Ο Νόμος 2743/99 επέβαλε την υποχρέωση ασφάλισης της αστικής ευθύνης προς τρίτους και επιβαίνοντες, για τα σκάφη και πλοία αναψυχής κατά την μετακίνηση και κυκλοφορία τους στη θάλασσα.

Ασφάλειες Νικόλαος Λυμπερόπουλος 

6977677627

Πιστοποιημένος Ασφαλιστικός Σύμβουλος. Αρ Μητρώου: 370010

Συγγρού 196, 17671, Αθήνα.

Βασική ασφάλιση για ταχύπλοα σκάφη:

  76 – 100hp.   60  € 

101 – 200hp.   65 €  

201 – 250 hp    85 €

251 – 300hp. 98 €

301 – 400hp. 125 €


Βασική ασφάλιση για ιστιοπλοϊκά σκάφη:
Έως     5,99 μέτρα.   76 €
Από   6 – 10 μέτρα. 113 €

Από 10 – 13 μέτρα. 142 € 

Από 13 – 16 μέτρα. 184 €

*** Σας προσφέρουμε επίσης ολοκληρωμένη μελέτη-ανάλυση  για θέματα νοσοκομειακής περίθαλψης-υγείας, ασφάλισης οχημάτων, πυρός, αστικής ευθύνης επαγγελματιών κλπ. Στη διάθεση σας για μια προσωπική ασφαλιστική λύση.

 Η ασφάλιση σκάφους για αστική ευθύνη είναι υποχρεωτική (Νόμος 4256/14-04-2014).

 Ο Νόμος 2743/99 επέβαλε την υποχρέωση ασφάλισης της αστικής ευθύνης προς τρίτους και επιβαίνοντες, για τα σκάφη και πλοία αναψυχής κατά την μετακίνηση και κυκλοφορία τους στη θάλασσα. Ο πρακτικός τρόπος αναγνώρισης των σκαφών τα οποία εμπίπτουν στην παραπάνω υποχρέωση του Νόμου 2743 είναι ο ακόλουθος :
Ένα σκάφος αναψυχής έχει υποχρέωση να είναι ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη προς τρίτους και επιβαίνοντες εάν είναι ταχύπλοο ανεξάρτητα από το την χρήση και το μέγεθος του.
Σύμφωνα με τον ισχύοντα Κανονισμό Λιμένος Πειραιώς (αρ. 22/2000), ο οποίος έχει εφαρμογή σε όλα τα λιμάνια της Ελληνικής Επικράτειας, ένα σκάφος χαρακτηρίζεται Ταχύπλοο εφόσον έχει κάποιο από τα παρακάτω τεχνικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα:
1. Ανεξάρτητα από τύπο ή υλικό κατασκευής εάν φέρει :
Κινητήρα άνω των 30ΗΡ ή 
Κινητήρα έσω/έξω  άνω των 40ΗΡ ή 
Κινητήρα εσωλέμβιο πετρελαιοκινητήρα άνω των 70ΗΡ

2. Φουσκωτό στο σύνολό του ή μέρος του, ανεξάρτητα από υλικό κατασκευής είναι διπλής ή πολλαπλής γάστρας ή γάστρας τύπου V εάν φέρει :
Κινητήρα εξωλέμβιο  άνω των 15ΗΡ ή 
Κινητήρα έσω/έξω βενζινοκινητήρα άνω των 30ΗΡ ή 
Εσωλέμβιο πετρελαιοκινητήρα άνω των 50ΗΡ

3. Ανεξάρτητα από τύπο ή υλικό κατασκευής εάν φέρει :
κινητήρα άνω των 15ΗΡ και σύστημα πρόωσης με υδραυλική αντίδραση (water jet).

4. Θαλάσσιο μοτοποδήλατο (jet ski)

5. Hover craft

Νικόλαος Λυμπερόπουλος

6977677627

Πιστοποιημένος Ασφαλιστικός Σύμβουλος.

Αρ Μητρώου: 370010.

Προετοιμασία για «καρτέρι» και «βαθύ καρτέρι».

Από τον “Ψαροκυνηγό”

Μία από της κλασσικές και ενδεδειγμένες τεχνικές του υποβρύχιου κυνηγίου είναι το καρτέρι, είτε αυτό είναι ρηχό, είτε βαθύ. Ο ψαροκυνηγός κινείται αθόρυβα προς τον πυθμένα της θάλασσας, επιλέγει ένα πόστο άλλοτε εμπειρικά, άλλοτε καθοδηγούμενος από το ένστικτο του και εκεί γίνεται ένα με το βυθό.

Σκοπός του, με την επιλογή αυτή, να κάνει το ψάρι να πλησιάσει προς αυτόν και όχι να το ακολουθήσει.
Ο εξοπλισμός παίζει σημαντικό ρόλο στο καρτέρι – όπως άλλωστε σε όλες τις τεχνικές ψαρέματος – είτε πρόκειται για ακτής, είτε για επιφανείας, είτε για υποβρύχιο ψάρεμα περί του οποίου γίνεται ο λόγος.

Η Μάσκα
Ως προς το σχεδιασμό και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της δεν διαφέρει γενικά από μία μάσκα που χρησιμοποιείται και για οποιαδήποτε άλλη τεχνική, οπότε μπορεί να είναι μαύρη, από μαλακή σιλικόνη που αποτελεί το απόλυτο υποαλλεργικό και άνετο υλικό, ακόμα και μετά από πολύωρη χρήση. Ο σκελετός της θα πρέπει να είναι στιβαρός, ενώ ο εσωτερικός της όγκος ανάλογος του βάθους εφαρμογής του καρτεριού. Στο ρηχό καρτέρι μία μάσκα μεσαίου εσωτερικού όγκου λειτουργεί καλύτερα, το οπτικό μας πεδίο μεγαλώνει, ενώ το μειωμένο βάθος δεν μας αναγκάζει σε πολλαπλές εξισώσεις και αυξημένη κατανάλωση οξυγόνου, κάτι που κάνει έναν ψαροκυνηγό να επιλέξει σαφώς μια μάσκα ελάχιστου όγκου στο βαθύ καρτέρι.
Ως προς τα χρώματα του σκελετού, καλό θα ήταν να αποφεύγουμε τα έντονα ή φωτεινά, ειδικά σε μία τεχνική διακριτική όπως το καρτέρι, όπου καλούμαστε να φέρουμε εντός βεληνεκούς και τους πλέον καχύποπτους «κατοίκους» του βυθού. Προτείνονται οι μάσκες με σκελετό σε χρώμα παραλλαγής η μαύρο, δίχως αυτό να σημαίνει πως οποιαδήποτε άλλη σκουρόχρωμη κρίνεται ακατάλληλη.
Τα κρύσταλλα-καθρέπτες δεν ωφελούν σε τίποτα, η τεχνική τους επεξεργασία «σκουραίνει» κατά πολύ το οπτικό μας πεδίο, καθιστώντας τη χρήση τους – ειδικά τις μέρες με συννεφιά ή κατά την ανατολή και τη δύση – σχεδόν προβληματική. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τα κρύσταλλα κιτρίνου χρώματος.

Αναπνευστήρας και Πέδιλα
Η διατομή του αναπνευστήρα πρέπει να είναι, ανάμεσα στα 18 έως τα 21mm με ανατομική κλίση που θα πρέπει να ακολουθεί το προφίλ του κεφαλιού. Στο χρώμα θα πρέπει να επιλέγουμε την παραλλαγή ή έστω κάτι ουδέτερο, σκούρο, μονόχρωμο. Ειδικότερα στο βαθύ καρτέρι κρίνονται απαραίτητες ένα ζευγάρι λεπίδες νευρικότατες, με άμεση εκτόνωση και ιδιαίτερα προσεγμένα τεχνολογικά υλικά. Υαλονήματα και ανθρακονήματα θα πρέπει να πρωταγωνιστούν στης επιλογές μας, κοστίζουν μεν ακριβά, είναι όμως τα μοναδικά υλικά που μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα στα κατάλληλα προπονημένα πόδια. Όσον αφορά τη σκληρότητα των λεπίδων μας, δεν θα προτείνουμε τα σκληρά, καθώς το μόνο που προσφέρουν είναι να κουράζουν τα πόδια μας. Διαλέγοντας μία μαλακή ή μεσαίας σκληρότητας λεπίδα ανάλογη του σώματός μας και δουλεύοντάς τη σωστά, ανακαλύπτουμε το δρόμο από και προς το βυθό.
 

Η Στολή
Το καρτέρι είναι μία τεχνική στατικής μορφής. Αυτό, σημαίνει πως ο ψαροκυνηγός, εφόσον κινείται λιγότερο, κρυώνει περισσότερο. Συνεπώς ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες ειδικά στο βαθύ καρτέρι, το 5άρι σακάκι κρίνεται απαραίτητο, σε συνδυασμό με ένα 3άρι παντελόνι, ενώ για περιοχές με πιο ζεστά νερά, το 3άρι υλικό θα δουλέψει θαυμάσια ακόμα και με ένα 2άρι γιλέκο εσωτερικά. Το χειμώνα αυξάνουμε κατά 2mm το πάχος των υλικών μας, χρησιμοποιώντας έτσι 7άρι σακάκι και 5άρι παντελόνι. Προσέξτε την επιλογή της ποιότητας του νεοπρέν, ως προς τη φυσαλίδα του. Μικρές, πυκνές φυσαλίδες απαιτούν λιγότερα κιλά στη ζώνη μας, ενώ η πλευστότητά μας ρυθμίζεται πολύ πιο αρμονικά λόγω συμπίεσης, εξαιτίας του αυξημένου βάθους, φαινόμενο που συναντάμε πολύ συχνά στις στολές που είναι κατασκευασμένες από υλικά μεγάλης-φυσαλίδας. Ως maximum της άνεσης, της απόλυτης εφαρμογής και της αποδοτικότητας, το λείο ξυρισμένο υλικό σε παραλλαγή αποτελεί επιλογή των πιο έμπειρων κυνηγών, ενώ ιδιαίτερα αποτελεσματικό και ταυτόχρονα ανθεκτικότατο, είναι το ξυρισμένο νεοπρέν εσωτερικά με εξωτερική φόδρα παραλλαγής.
 

Το όπλο
Η επιλογή του όπλου παίζει σημαντικό ρόλο στο ψαχρτήρι, είναι αυτό που θα στείλει τη βέργα ευθύβολα, ταχύτατα και με δύναμη τέτοια ώστε να ξεπεράσει το ψάρι και να ανοίξει το φτερό της.
Τα λάστιχα, παίζουν καταλυτικό ρόλο, ενώ η αντοχή του σωλήνα και κατ’ επέκταση όλων των υλικών του όπλου για το καρτέρι γενικότερα, αποτελούν τα σοβαρότερα κριτήρια των επιλογών μας.
Ξύλο και ανθρακονήματα είναι τα συνιστώμενα για τα όπλα του ψαροκυνηού, καθώς οι έντονες στρεβλώσεις του σωλήνα, λόγω μέγιστης φόρτισης τα καθιστούν απαραίτητα. Όσον αφορά τα μεγάλα μήκη, συχνά κρίνεται απαραίτητη η χρήση των διπλών ελαστικών, ειδικά για όσους έχουν αδυναμία στις βολές.
Για τα κοντά όπλα, ένα ζευγάρι 19 -20mm χαρίζουν αυτό που ζητάμε στο καρτέρι. Ανάλογα το ψάρι, την εποχή και τη διαύγεια, επιλέγουμε το μήκος του όπλου που θα ψαρέψουμε: 100, 110 και 115cm χρησιμοποιούμε το καλοκαίρι, ενώ τα μικρά 82 – 90cm για τους θολούς χειμερινούς μήνες με εξίσου άριστα αποτελέσματα.
 

Το Μουλινέ
Στο καρτέρι δεν υπάρχει όπλο χωρίς Μουλινέ. Ανά πάσα στιγμή δεν ξέρουμε τι ψάρι θα μας προκύψει και σίγουρα είναι καλύτερα να είμαστε προνοητικοί.
Το μουλινέ, οριζόντιο η κάθετο, αποτελείται από τη βάση του, το καρούλι του, το τύμπανο και το μοχλό του τυλίγματος. Η βάση, πρέπει να εφαρμόζει απόλυτα στο όπλο και η προσαρμογή της σε αυτό να είναι στιβαρή.
Συχνά είναι μεγάλες οι δυνάμεις που ασκούνται από ένα μεγάλο ψάρι στο όπλο καθώς το νήμα ξετυλίγεται, πόσο μάλλον όταν φτάνει στο τέλος του.
Ειδικότερα για το νήμα, το μήκος του είναι ανάλογο της χωρητικότητας του καρουλιού. Καθοριστικό ρόλο του μήκους παίζει η διατομή του.
Ένα μουλινέ που χωράει σχεδόν 40m σχοινί διατομής 2mm, θα χωράει περίπου 50m αν επιλέξουμε σε πάχος το 1,8 mm. Επιλέγοντας καλής ποιότητας νήμα, μειώνουμε το πάχος και αυξάνουμε τη χωρητικότητα. Ως προς το φρένο, αυτό αποτελεί τμήμα του μουλινέ με συνεχή εξέλιξη και καλό θα είναι κατά την αγορά του να επιλέγουμε τα καταξιωμένα προϊόντα.
Ο μοχλός τυλίγματος, θα πρέπει να είναι άνετος, εύχρηστος ακόμα και με τη χρήση των χειμερινών μας γαντιών.
Γενικά, αναζητούμε πάντα το ανθεκτικότερο υλικό στον πλέον μειωμένο όγκο, με την ιδανικότερη χωρητικότητα για τις προσωπικές μας ανάγκες και τις δυνατότητες του όπλου μας. Τώρα είμαστε έτοιμοι για θαλάσσιες εξορμήσεις, με πρωταρχικό μας πάντα μέλημα, την προστασία της θάλασσας.

Τόποι και τρόποι για υποβρύχιο κυνήγι.

Από τον Ψαροκυνηγό.

Είτε για τους «δεινούς» ψαροκυνηγούς, είτε για τους λεγόμενους «εποχιακούς», εκείνους δηλαδή που ψαρεύουν μόνο το Καλοκαίρι, κατά την διάρκεια των διακοπών τους ή τα Σαββατοκύριακα, οι τρόποι και οι τόποι για υποβρύχιο κυνήγι παραμένουν οι ίδιοι.

Αν και δεν διαθέτουμε σκάφος, παράγοντες που πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη μας πριν ξεκινήσουμε είναι ο καιρός και φυσικά οι πληροφορίες που έχουμε για την περιοχή που θα ψαρέψουμε .Ο καιρός είναι πρωταρχικής σημασίας στην επιλογή του τό­που. Ο τόπος πού θα ψαρέψουμε πρέπει να απαγκιάζει εφόσον θέ­λουμε να απομακρυνθούμε αρκετά και να ψαρέψουμε πολλές ώρες. Οι πληροφορίες επίσης για τον τόπο που θα επιλέξουμε εί­ναι κάτι που θα μας βοηθήσει πολύ. Αυτά ισχύουν κατά βάση για άγνωστα μέρη που θα ψαρέψουμε για πρώτη φορά, αν βρισκόμαστε σε γνωστό μας μέρος τότε η επιλογή του τόπου θα γίνει σύμφωνα με τα προσωπικά μας δε­δομένα. Ως προς την ώρα, το απογευματινό δεν βολεύει και πολύ γιατί αν πέσουμε ας πούμε γύρω στις 5 θα έχουμε μόνο 3-4 ώ­ρες με φως ημέρας, που μάλλον είναι λίγες, εκτός αν σας φτάνουν.. Το καλύτερο είναι να πέσουμε νωρίς το πρωί ώστε να έχουμε πολλές ώρες στη διάθεση μας. Βέβαια το καλοκαίρι είναι δύσκολο να κοιμηθούμε πριν τις δώδεκα ώστε να έχουμε κλείσει 7-8 ώρες ύπνου πριν το ψάρεμα μας.Το Βασικότερο πριν το υποβρύχιο ψάρεμα είναι να είμαστε ξεκούραστοι.

Ψαρεύοντας
 Κατεβαίνουνε σε μια παραλία και πέφτουμε δεξιά ή αριστερά, κολυμπάμε παράλληλα με τα βράχια της ακτής και επιστρέφουμε. Ο γενικός κανόνας είναι ότι όσο πιο μακριά φτάσουμε τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα μας κι αυτό γιατί τα κοντινά στην παραλία μέρη είναι πιο ψαρεμένα και κατά κανόνα με λιγότερο καλή διαμόρφωση βυθού. Καλό είναι τα πρώτα χιλιόμετρα να τα κολυμπήσουμε σχετικά γρήγορα και από κει και πέρα να αρχίσουμε να ψα­ρεύουμε συστηματικά. Αν το μέρος είναι κατάλληλο, καλό είναι πηγαίνοντας να πάρουμε την πιο ρηχή ζώ­νη και στον γυρισμό που θα έχουμε ανοίξει τα πνευμόνια μας την πιο βαθιά ή και ανάποδα με τη λογική ότι στον πηγαιμό εί­μαστε πιο ξεκούραστοι και ψαρεύουμε πιο βαθιά, ενώ στο γυ­ρισμό που είμαστε κουρασμένοι πιάνουμε τα ρηχά. Αυτό ανάλογα με την ψαρευτική ιδιοσυγκρασία του καθενός.Σ’ αυτή τη περίπτωση είναι πολύ βολικό να ψαρέψουμε μόνο κατά τη μία κατεύθυνση (χωρίς να γυρίσουμε) μια περιοχή α­κτογραμμής . Αυτό έχει πολλά πλεονεκτήματα. Δεν ψαρεύ­ουμε τον ίδιο τόπο δυο φορές οπότε στην επιστροφή το ενδιαφέρον είναι μειωμένο, Αν έχει πλάγιο καιρό τον παίρνου­με μαζί μας. Ψαρεύουμε  μεγαλύτερα κομμάτια αφού δεν έχουμε επιστροφή, Για να το πετύχουμε αυτό έχουμε και εναλλακτικές λύσεις. Κανονίζουμε με την συντροφιά μας να πέσουμε πρωί και να βγούμε σε ένα σημείο όπου εκεί­νοι θα έχουν πάει για μπάνιο το μεσημέρι και τους ανταμείβουμε κάνοντας τους το τραπέζι με εκλεκτά ψά­ρια, φροντίζουμε να μας παραλάβουν σε κάποιο σημείο όπου έχουμε κανονίσει να βγούμε και πάμε για ψάρεμα με δύο αυτοκίνητα. Αφήνουμε το ένα στο μέρος όπου έχουμε υπολογίσει ότι θα βγούμε με όλα όσα θα χρειαστούμε στην επιστροφή, (ρούχα, πετσέτες, νερό) και στη συνέχεια πάμε με το άλλο αυτοκίνητο και τον ε­ξοπλισμό μας στο μέρος όπου θα πέσουμε. Βουτάμε και βγαίνουμε στο σημείο που έχουμε αφήσει το πρώτο αυτοκίνητο, μετά επιστρέφουμε στο σημείο που πέσαμε και παραλαμβά­νουμε το άλλο αυτοκίνητο.Ο τρόπος αυτός είναι πραγματοποιήσι­μος σε μέρη που ο δρόμος πάει πα­ράλληλα με την παραλία και με πολλές προσβάσεις σε αυτή. Οι ακτές του Σαρωνικού, αλλά και οι ακτές της Εύβοιας που βλέπουν Αιγαίο είναι ιδεώδεις, μόνο που εκεί οι αποστάσεις από παρα­λία σε παραλία είναι μεγάλες και με δύσκολη πρόσβαση.

Σε Κάβους

Μια πολύ καλή επιλογή είναι ένας μακρό­στενος κάβος που έχει πρόσβαση στη βάση του και από τις δύο πλευ­ρές του. Συνήθως αυτοί οι κάβοι κά­νουν παραλίες στη βάση τους και η απόσταση μεταξύ τους μπορεί να είναι πολύ μικρή. Πηγαίνουμε λοι­πόν στη μεριά από όπου θα βγούμε και αφήνουμε εκεί το αυτοκίνητο μας, Στη συνέχεια περπατάμε με τον εξοπλισμό μας τη μικρή απόστα­ση μέχρι την άλλη πλευρά του κά­βου από όπου θα πέσουμε. Ψαρεύ­ουμε γύρω γύρω τον κάβο και βγαί­νουμε από την άλλη μεριά χωρίς να χρειαστεί να γυρίσουμε πίσω.

Σε νησίδες

Αν η απόσταση μιας νησίδας από την ακτή είναι σχετικά μικρή, μπορούμε να περάσουμε απέναντι και να ψα­ρέψουμε γύρω από αυτή. Αν κάνει ρηχά και βράχια μετα­ξύ της και της ακτής, είναι ακόμα καλύτερα γιατί θα πάμε ψαρεύο­ντας και έτσι θα αξιοποιήσουμε το χρόνο μέχρι να κο­λυμπήσουμε απέναντι, θα αι­σθανόμαστε καλύτερα και ψυ­χολογικά από το να κολυμπάμε σε βαθιά νερά χωρίς να βλέπουμε βυ­θό στο πέρασμα.Αν η απόσταση είναι αρκετά μεγάλη, θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τον καιρό και τα ρεύματα και ακόμα πιο πολύ τα σκάφη που ενδεχομένως θα περνούν ανάμεσα στη νησίδα και την ακτή, που ειδικά το καλοκαίρι μπορεί να είναι πολλά, κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο.

Κοντά στην ακτή

Αν γνωρίζουμε την ύπαρξη μιας ξέρας κοντά στην ακτή μπορούμε. να κολυμπήσουμε σε αυτή πέφτοντας από κάποιο κοντινό σημείο της για να την ψαρέψουμε.Θα πρέπει να έχουμε πολύ καλά σημάδια για να βρούμε εύκολα τη ξέρα αφού χωρίς βάρκα δεν είναι εύκολο να ψάχνουμε κάποιο αόριστο σημείο μέσα στο πουθενά. Γενικά δεν είναι πολύ καλή επιλογή να ψάξουμε κολυμπώντας να βρούμε μια ξέρα που είδαμε στο ναυτικό χάρτη ή για την οποία μας είπε κάποιος χωρίς συγκεκριμένο σημάδι, το πιθανότερο είναι να περιπλανηθούμε χωρίς αποτέλεσμα.
Αν όμως ο βυθός είναι  τέτοιος ώστε μπορούμε να ψαρέψουμε ακόμα και αν δεν βρούμε το συγκεκριμένο σημείο που ψάχνουμε, το επιχειρούμε. Ένα από τα πλεονε­κτήματα του πολύωρου ψαρέματος είναι ότι κολυ­μπώντας μεγάλα τμήματα θάλασσας, μπορούμε να ανακαλύψου­με ξέρες, βραχούρες ή πλάκες στην άμμο. Υπάρχουν μέρη που προδιαθέτουν για τέτοι­ες συναντήσεις, αν για παράδειγμα μπροστά σε μία παραλία υ­πάρχουν πλάκες κοντά στην ακτή, δεν αποκλείεται να κάνει και άλλες σειρές με πλάκες πιο ανοιχτά. Αξίζει λοιπόν το κόπο μερι­κές φορές και ακολουθώντας το ένστικτο μας να αφιερώσουμε λίγη ώρα κολυμπώντας πάνω από την άμμο ή τις ποσειδωνίες με σκοπό να βρούμε κάποια τέτοια ξέρα που θα μας αποδώσει καλύτερα ψάρια.Τέτοια σημεία μπορούμε να βρούμε και ακολουθώντας ψάρια που έχουν γιαλώσει, που μόλις μας α­ντιληφθούν επιστρέφουν στο τόπο τους που συχνά είναι πιο ανοιχτά. 

Ιδανικοί βραχότοποι.

Υπάρχουν πολλά μέρη στην Ελλάδα όπου μπορούμε να κο­λυμπήσουμε πολλές εκατοντάδες μέτρα ανοιχτά και τα βρά­χια να μην τελειώνουν πουθενά, ενώ το βάθος μπορεί να μην ξεπερνάει ούτε τα δέκα μέτρα. Αυτοί οι απέραντοι ψαρότο­ποι είναι ιδανικά μέρη για ψαροτούφεκο. Μπορεί να κολυμπάμε για πολλές ώ­ρες, χωρίς να περνάμε ποτέ από το ίδιο σημείο, ενώ ο βυθός να εναλλάσσεται με βράχια, πλάκες, ανεβάσματα και κοψίματα.Αν ψαρεύουμε συστηματικά σε τέτοιες περιοχές τότε καλό είναι να βάλουμε σημάδια, για το υποβρύχιο κυνήγι της επόμενης φοράς.

Αμερικάνικο σκουλήκι.

 Κείμενο φωτογραφίες Νίκος Λυμπερόπουλος

Το Αμερικάνικο σκουλήκι, είναι από τα αποδοτικότερα δολώματα για πολύ καλά ψάρια όπως οι τσιπούρες και οι σαργοί.Το δολώνουμε ολόκληρο, με τρόπο ώστε να μην καλύπτει μόνο το αγκίστρι, αλλά και ένα τμήμα τουλάχιστον 5 εκατοστών από την πετονιά, αποτελώντας έτσι ένα προκλητικό ερέθισμα για το ψάρι.

Γι’ αυτό το λόγο χρειαζόμαστε ένα σύρμα όσο το δυνατόν λεπτότερο, το οποίο θα διαπεράσει το σκουλήκι από το κεφάλι μέχρι την ουρά μέχρι να καλυφθεί ολόκληρο το αγκίστρι, ή καλύτερα μια βελόνα, που πωλείται από τα καταστήματα ειδών αλιείας για την συγκεκριμένη χρήση. Για να επιτύχουμε το αμερικάνικο σκουλήκι να καλύψει όχι μόνο ολόκληρο το αγκίστρι, αλλά και να συμπεριλάβει και τμήμα της πετονιάς, είναι απαραίτητο η τοποθέτηση να γίνεται από την πετονιά. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, είναι αναγκαίο να χρησιμοποιήσουμε ένα λεπτό σύρμα (αν δεν έχουμε προμηθευτεί βελόνα όπως αναφέρουμε παραπάνω). Mεταξύ των διαφόρων τύπων που υπάρχουν στο εμπόριο, θα πρέπει να επιλέξουμε το λεπτότερο, στο οποίο θα φτιάξουμε έναν κόμπο που θα χρησιμεύσει για στοπ μεταξύ της πετονιάς και του σύρματος. Mετά την τοποθέτηση του δολώματος, το σκουλήκι διατηρείται ακέραιο και επομένως ελκυστικότερο για το ψάρι. (Περισσότερες λεπτομέρειες στο άρθρο: “Πως περνάμε στην βελόνα τον Αμερικάνο και πως ψαρεύει”).

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ JUMBO

Το “Αμερικάνικο jumbo” είναι το ίδιο είδος σκουληκιού, αλλά πολύ πιο χοντρό  και μακρύτερο.

Λεπτότερο από το φαραώ αλλά πιο χονδρό από τον Ραμσή (ή Ολλανδό). Το μήκος του είναι 40 – 50 πόντοι, ενώ το παχύτερο μέρος του, λίγο πιο χονδρό από στυλό διαρκείας. Το αίμα του συγκεκριμένου σκουληκιού είναι δελεαστικότατο, ενώ μπορούμε κόβοντάς το να κάνουμε πάρα πολλές δολωσιές, οπότε ένα πολύ καλό δόλωμα μας έρχεται και πιο «οικονομικά».

 Κείμενο φωτογραφίες Νίκος Λυμπερόπουλος

#psaremagiaolous#fishingingreece#fishing#psarema#psaremaskafos#psaremakalami#psarodufeko#ypovrihiopsarema#boats#fouskoto#boating#Greece#summer#summeringreece#sea#sail#sailing#sailinggreece#photography#holiday#instatravel#sun#beach#yachtingingreece#greek#greekislands#tours#trips#sindagesmagirikis#recipe

Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για ριζικές αλλαγές και απαγορεύσεις στο ερασιτεχνικό ψάρεμα.

Επιμέλεια Νίκος Λυμπερόπουλος.

Σε ριζικές αλλαγές και απαγορεύσεις στο ερασιτεχνικό ψάρεμα προχωρά το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θέτοντας σε διαβούλευση σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις της άσκησης ερασιτεχνικής και αθλητικής αλιείας.

Τα κυριότερα σημεία είναι τα εξής:

• Απαγορεύεται η χρήση μηχανισμών για την ανάκτηση νήματος ή πετονιάς, οι οποίοι έχουν ως κινητήριο δύναμη άλλη από την μυϊκή δύναμη του αλιέα.

• Απαγορεύεται η ερασιτεχνική αλιεία με χρήση ζωντανού δολώματος.

• Παραγάδι, ως 150 αγκίστρια ανα βάρκα, ανεξάρτητα με τον αριθμό των ερασιτεχνών αλιέων (από 300 που ήταν το προηγούμενο όριο).

• Για το ψαροτούφεκο απαγορεύεται και ο Απρίλιος εκτός από τον Μάιο.

• Από 5 κιλά, προτείνονται 4 κιλά ψάρια, συν ένα άτομο ανεξαρτήτως βάρους, όπως και ποσοτικοί περιορισμοί κατά είδος, δηλαδή έως 1 Ροφό, 2 πίγκες και τα υπόλοιπα του είδους, 3 συναγρίδες, 3 φαγκριά ή τσαούσια, 2 χταπόδια, 2 κολοχτύπες. (Περισσότερες λεπτομέρειες παρακάτω  στο Άρθρο 6 του προεδρικού διατάγματος).

Αρθρο 6  Ποσοτικοί περιορισμοί αλιευμάτων

1. Κάθε ερασιτέχνης αλιέας επιτρέπεται να αλιεύει συνολικά μέχρι τέσσερα (4) κιλά αλιεύματα ανά ημέρα, συν ένα επιπλέον άτομο ανεξαρτήτως βάρους. Οι παραπάνω ποσότητες δεν πρέπει να υπερβαίνονται ανά πάσα στιγμή.

2. Στα αλιεύματα της παρ. 1 επιτρέπεται να περιλαμβάνονται, εφόσον δεν παραβιάζεται η οριζόμενη στην παράγραφο αυτή μέγιστη ποσότητα αλιευμάτων:

α) έως 1 άτομο ροφοειδών (Epinephelus spp) έως δύο (2) άτομα του είδους πίγγα (πίγκα) (Mycteroperca rubra) και συνολικά έως δύο (2) άτομα από όλα τα είδη της παρούσης περίπτωσης

β) έως τρία (3) άτομα του είδους συναγρίδα (Dentex dentex) έως τρία (3) άτομα του είδους φαγκρί (Pagrus pagrus) έως τρία (3) του είδους τσαούσι (τσαούσης) (Dentex gibbosus) και συνολικά έως τρία (3) άτομα από όλα τα είδη της παρούσας περίπτωσης

γ) έως δύο (2) άτομα του είδους χταπόδι (Octopus vulgaris) έως δύο (2) άτομα του είδους κολοχτύπα (αστακούδια) (Scyllarides lattus).

3. Επιπλέον των οριζόμενων στην παρ. 1, επιτρέπεται η αλιεία μέχρι είκοσι (20) συνολικά ατόμων αχινών (Paracentrotus lividus) ανά ημέρα και ανά ερασιτέχνη αλιέα και μέχρι τριάντα (30) συνολικά ατόμων αχινών ανά ημέρα και ανά μέσο άσκησης ερασιτεχνικής αλιείας.

4. Δεν υπόκειται σε περιορισμούς η ερασιτεχνική αλιεία των ακολούθων, ειδών: -Γερμανός (Siganus luridus) -Λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) -Λεοντόψαρο (Pterois miles)

Άρθρο 7

Γ. Υποβρύχια ερασιτεχνική αλιεία

1. Επιτρέπεται η υποβρύχια ερασιτεχνική αλιεία από ελεύθερους δύτες, χωρίς την χρήση μηχανικών συσκευών υποβοήθησης της κατάδυσης, που καταδύονται με άπνοια και με την χρήση καμακιού χειρός ή συσκευής που εκτοξεύει υποβρυχίως καμάκι ή βέλος (ψαροντούφεκο), εφ’ όσον η δύναμη εκτόξευσης οφείλεται σε όπλιση της συσκευής από τον δύτη, με χρήση αποκλειστικά της μυϊκής του δύναμης.

2. Απαγορεύεται η υποβρύχια ερασιτεχνική αλιεία με ψαροντούφεκο:
α) Από την δύση έως την ανατολή του ηλίου.
β) Τους μήνες Απρίλιο και Μάϊο κάθε έτους
γ) Από ανηλίκους που δεν έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους.
δ) Σε απόσταση μικρότερη από διακόσια (200) μέτρα από:
δα) Τα σημεία που κολυμπούν λουόμενοι.
δβ) Λιμενικά έργα, ναυτιλιακές σημάνσεις, σκάφη ή άλλα πλωτά μέσα αλιείας και αγκυροβολημένα πλοία μήκους άνω των είκοσι (20) μέτρων. Δεν περιλαμβάνεται σε αυτά το πλωτό μέσο που χρησιμοποιείται από τον ερασιτέχνη αλιέα, για την άσκηση υποβρύχιας αλιείας.
ε) Σε θαλάσσιες ζώνες διέλευσης σκαφών, εντός λιμένων και αλιευτικών καταφυγίων, καθώς και σε εισόδους-εξόδους λιμένων ή αγκυροβολίων.
στ) Με την χρήση υποβρύχιου φωτός.

3. Επιτρέπεται η υποβρύχια ερασιτεχνική αλιεία με καμάκι χειρός ή ψαροντούφεκο από ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους, εφ’ όσον εποπτεύονται από ενήλικα ελεύθερο δύτη που τα συνοδεύει. Εφόσον ο συνοδός δεν είναι από τα πρόσωπα που ασκούν γονική μέριμνα του ανηλίκου απαιτείται η έγγραφη συγκατάθεση του προσώπου ή των προσώπων αυτών.

4. Απαγορεύεται στους ερασιτέχνες υποβρύχιους αλιείς:
α) Να αφαιρούν αλιεύματα από τα αλιευτικά εργαλεία άλλων αλιέων.
β) Να φέρουν οπλισμένα ψαροντούφεκα έξω από την θάλασσα.
γ) Να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε μορφή καταδυτικής συσκευής παροχής αέρα από σκάφος ή φορητή αυτόνομη καταδυτική συσκευή. Τα μέσα άσκησης ερασιτεχνικής αλιείας απαγορεύεται να φέρουν τέτοιες συσκευές.

5. Οι ερασιτέχνες αλιείς καθ΄ όλη τη διάρκεια διενέργειας υποβρύχιας αλιείας στη θάλασσα, υποχρεούνται να φέρουν έναν επιπλέοντα σημαντήρα χρώματος κίτρινου, που θα φέρει σημαία κίτρινη με διαγώνια κόκκινη γραμμή, στην οποία θα αναγράφονται τα ψηφία Υ.Δ. (Υποβρύχια Δραστηριότητα). Ο σημαντήρας πρέπει να είναι ορατός με ήρεμη θάλασσα και κανονικές συνθήκες φωτισμού και ατμοσφαιρικής διαύγειας, από απόσταση 300 τουλάχιστον μέτρων.

6. Εάν ο αλιέας που ασκεί υποβρύχια αλιεία συνοδεύεται από πλωτό μέσο, η σημαία της παρ. 5 πρέπει να είναι στερεωμένη σε εμφανές σημείο επάνω στο πλωτό μέσο. Ο αλιέας κατά τη διάρκεια της υποβρύχιας αλιείας, πρέπει να κινείται σε μία ακτίνα 50 μέτρων από τον σημαντήρα ή το πλωτό μέσο.

7. Απαγορεύεται η προσέγγιση σκάφους σε απόσταση μικρότερη των 150 μέτρων από σημαντήρα ή από πλωτό μέσο που συνοδεύει αλιέα ο οποίος διενεργεί υποβρύχια αλιεία.

Σκουλήκια. Αναγνώριση και χρήση.

Επιμέλεια – φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

Το πιο επιτυχημένο ψάρεμα είναι εκείνο κατά το οποίο χρησιμοποιούμε το κατάλληλο δόλωμα στην κατάλληλη περιοχή, αρκεί βέβαια να γνωρίζουμε και το κάθε ένα. Ζωντανά δολώματα μπορούμε να συλλέξουμε μόνοι μας ή να τα αγοράσουμε από τα καταστήματα ειδών αλιείας, που είναι και το απλούστερο. Στόχος μας πάντα ένα καλό μεγάλο ψάρι!

Σας παρουσιάζουμε τα βασικότερα σκουλήκια, ενώ θα επανέλθουμε με κάποια πιο εξειδικευμένα και σπανιότερα.

Φαραώ:
Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα, ακριβότερα και αποδοτικότερα σκουλήκια. Το μήκος του μπορεί να πλησιάσει τα δύο μέτρα. Από τη συλλογή ή την αγορά του μέχρι τη χρήση του, το διατηρούμε μέσα σε δοχείο που περιέχει δύο δάχτυλα περίπου θαλασσινό νερό, όχι παραπάνω. Μπορεί να διατηρηθεί ζωντανό με συχνή αλλαγή νερού σε δροσερό περιβάλλον έως και δυο μήνες. Είναι το δόλωμα που διαθέτει τα πιο πολλά θετικά χαρακτηριστικά. Το κομμάτι που είναι περασμένο στο αγκίστρι, συνεχίζει να κινείται. Το αίμα που φεύγει από το σώμα του, μαλαγρώνει τη γύρω από το δόλωμα περιοχή, ενώ η ικανότητά του να φωσφορίζει και το σκληρό κρέας του το κατατάσσουν στα πιο αποτελεσματικά δολώματα.

Προσοχή, το κόβουμε ξεκινώντας πάντα από την ουρά και ποτέ από το κεφάλι για να διατηρηθεί ζωντανό και να μην μας δαγκώσει.. Κόβεται με το παραμικρό, γι’ αυτό επιλέγουμε με το μάτι το κομμάτι που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε και μόλις πιάσουμε το σημείο εκείνο το σκουλήκι κόβεται, κατόπιν τεμαχίζουμε το κομμάτι αναλόγως και δολώνουμε.

Η δύσκολη συλλογή και η υψηλή τιμή του, αναγκάζουν
τους ψαράδες, – όπως και στο μονοδόλι που θα συναντήσουμε παρακάτω – να περιορίζουν και να προσέχουν στην κατανάλωσή του. Η σπατάλη στα πολλά αγκίστρια του παραγαδιού, ακόμα και της καθετής αποφεύγεται, αυτό όμως δεν συμβαίνει σε ξέρες που κυκλοφορούν πολλά ασπρόψαρα. Η τιμή του κυμαίνεται ανάλογα με το μέγεθός του.

 Ραμσής.                                                                                                          

Νεόφερτο σκουλήκι που μοιάζει πολύ στο φαραώ με την ίδια αποτελεσματικότητα αλλά σε μικρότερες διαστάσεις. Πολύ ευαίσθητο στις αλλαγές θερμοκρασίας, μπορεί να διατηρηθεί στη συντήρηση για 15-20 μέρες.

Ακροβάτης:
Πωλείται στα περισσότερα καταστήματα ειδών αλιείας, μέσα σε μικρά χάρτινα κουτάκια που περιέχουν έξι – επτά κομμάτια συνήθως .
Διατηρείται ζωντανό για δεκαπέντε περίπου ημέρες σε δροσερό περιβάλλον και ακόμα καλύτερα στη συντήρηση ψυγείου. Είναι ευκολόχρηστο δόλωμα για ψάρεμα από την ακτή, πολύ καλά αποτελέσματα έχει και στη καθετή για γόπες, τσέρουλες, λυθρίνια, μπαλάδες κ.α.


Κόκκινο ή Ιωδίου:
Το βρίσκουμε πολύ δύσκολα. Λεπτό σκουλήκι που χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα όταν το περνάμε στο αγκίστρι. Το αίμα του ξετρελαίνει τα ψάρια, δολώνεται συνήθως για μουρμούρες,
αλλά προκαλεί και τα υπόλοιπα. Κυρίως χρησιμοποιείται στο πεταχτάρι και στην καθετή.

Άγριο:
Το συνηθισμένο μέγεθός του είναι δέκα έως δεκαπέντε εκατοστά περίπου. Το άσπρο – κίτρινο και ελαφρύ καφέ, αποτελούν το χρωματισμό του, όταν το βγάλουμε
από τη θάλασσα ή το αγοράσουμε από τα καταστήματα. Το διατηρούμε μέσα σε θαλασσινό νερό ή σε υγρό μαλακό χαρτί έως ότου φτάσουμε στον προορισμό μας.
Αν ο χρόνος από τη παραλαβή μέχρι την χρήση του είναι μεγάλος, θα πρέπει να αλλάζουμε συχνά το θαλασσινό νερό ή ακόμη να τοποθετήσουμε στο δοχείο ειδική αντλία οξυγόνωσης για να διατηρείται ζωντανό. Πριν δολώσουμε, το κόβουμε σε ροδέλες, με τρόπο τέτοιο που να ανταποκρίνεται στο εκάστοτε αγκίστρι και τις διατηρούμε σε μικρό δοχείο.
 Κατάλληλο δόλωμα για παραγάδι, για καθετή αλλά και για ψιλή ζόκα, γιατί με τη σκληρότητα που διαθέτει δεν φεύγει εύκολα από το αγκίστρι. Οι σαργοί, τα σκαθάρια και οι σικυοί, είναι από τα καλά ψάρια που το προτιμούν.

Μάνα:
Είναι λίγο πιο μεγάλη από το άγριο και λίγο πιο χοντρή. Έχει αυξημένη ελκυστικότητα γιατί φωσφορίζει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η συντήρηση και οι τρόποι δολώματος και ψαρέματος, δεν διαφέρουν από το άγριο.


Την προτιμούμε στο πεταχτάρι -πολλές φορές ολόκληρη- λιγότερο στην καθετή αλλα ειναι αποδοτική και στο παραγάδι.

Προσελκύει τσιπούρες, σαγρούς, σκαθάρια, σπάρους κλπ.
 
Μονοδόλι ή Χαλκιδέικο.
Σκουλήκι μεγέθους περίπου επτά εκατοστών. Η συντήρησή του δεν διαφέρει από τη Μάνα και το Άγριο. Διαφέρει όμως ο τρόπος που το περνάμε στο αγκίστρι.
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα δολώματα που τα περνάμε κεντητά, το αγκίστρι διαπερνάει το χαλκιδέϊκο και δολώνεται ολόκληρο, εξ ου και το όνομά του (Μονοδόλι).
Το προκλητικό άσπρο ή ρόζ ανοικτό χρώμα του, η ικανότητά του να φωσφορίζει και οι ελκυστικές κινήσεις που κάνει δολωμένο, το αναγάγουν σε ένα από τα καλύτερα δολώματα.
Αυτά  τα  χαρακτηριστικά ωθούν τους ψαράδες στη περιορισμένη και αυστηρή χρήση του.
Το πεταχτάρι, είναι ο κύριος τρόπος που χρησιμοποιείται, ενίοτε και στην καθετή στο τελευταίο αγκίστρι (του βαριδιού).
Είναι καλό δόλωμα για τσιπούρες, λυθρίνια, σαργούς ενώ
το μελανούρι και το λαβράκι δύσκολα αντιστέκονται στο Χαλκιδέϊκο.



 Μαύρο:
Σκουλήκι των αμμουδερών βυθών. Ζει και αυτοπροστατεύεται από το περίβλημα που διαθέτει σε όλο το μήκος του σώματός του. Το μαύρο χρώμα που έχει, του έδωσε και την ονομασία του.
Τα πολλά και μικρά ποδαράκια που διαθέτει κατά μήκος και το μαλακό σώμα του προκαλούν επίμονα τα θύματά του. Η συντήρησή του είναι ολιγοήμερη σε δροσερό περιβάλλον.
 Κατάλληλο για μουρμούρες, μελανούρια, αλλά και για σαργούς, σπάρους κλπ.
 Το χρησιμοποιούμε στο πεταχτάρι αλλά και στη καθετή όταν ξέρουμε ότι η περιοχή κρατάει καλά ψάρια.

 Αμερικάνικο.

Το περισσότερο χρησιμοποιημένο και διαδεδομένο είναι το κόκκινο αμερικάνικο (διότι υπάρχει και μαύρο). Είναι χρώματος κόκκινου όπως καταμαρτυρά και το όνομά του, γεμάτο αίμα, μήκους απο 6 έως 15 πόντους. Δολώνεται συνήθως ολόκληρο με τη βοήθεια βελόνας και είναι «θανατηφόρο» για τσιπούρες και σαργούς. Διατηρείται στη συντήρηση έως πέντε το πολύ ημέρες από την ημερομηνία αγοράς, διατίθεται σε σακουλάκια των 10 τεμαχίων συνηθως. Εκτός όμως από «μονοδόλι» μπορεί να τεμαχιστεί και να δολωθεί κεντητά όπως προαναφερόμενα σκουλήκια.

Επιμέλεια – φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

Βαρίδια παραλλαγής ιδιοκατασκευή.

Κείμενο – φωτογραφίες Νίκος Λυμπερόπουλος.

Το βαρίδι είναι εκείνο το αλιευτικό εργαλείο που θα μας επιτρέψει να ρίξουμε το δόλωμά μας στο σημείο που θέλουμε, εκεί που το καλό ψάρι θα το βρει και θα το καταπιεί αμέσως. Κάτι τέτοιο όμως δεν θα συμβεί με τα «υποψιασμένα» ψάρια όπως ο Σαργός ή ακόμα περισσότερο η Τσιπούρα…

Στην θέα και μόνο κάποιας ελάχιστης διαφορετικής παρουσίας στον βυθό της θάλασσας όπως ένα βαρίδι, μπορεί να κοστίσει την φυγή του ψαριού που όπως προείπαμε είναι πολύ υποψιασμένο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι το βαρίδι μας να ταιριάζει απόλυτα με τον συγκεκριμένο βυθό που ψαρεύουμε, ή τουλάχιστον να αποτελεί τμήμα του…

Η Λύση.

Μια πολύ καλή λύση είναι να βρούμε κενά κοχύλια, ή κελύφη μυδιών, ανάλογα τους οργανισμούς που υπάρχουν στην περιοχή και να  τους γεμίσουμε με μολύβι.

Τα Υλικά.

Για το μολύβι – κοχύλι χρειαζόμαστε:

1 στριφταροπαραμάνα

Παλιά βαρίδια

Φωτιά

Μεταλλικό μικρό στρογγυλό δοχείο

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Ανοίγουμε την στριφταροπαραμάνα και τοποθετούμε το σύρμα στη σχισμή του κοχυλιού, έτσι ώστε το μάτι και το στριφτάρι να μείνουν απ’ έξω .

Ρίχνουμε μέσα σε ένα μικρό στρογγυλό μεταλλικό δοχείο που έχουμε τσακίσει λίγο, τα παλιά βαρίδια και το βάζουμε στη φωτιά μέχρι να λιώσουν.

Αφού λιώσει, χύνουμε προσεκτικά  το μέταλλο στην οπή του κοχυλιού. Έτσι έχουμε ένα μολύβι – κοχύλι το οποίο μόλις πέσει στον πυθμένα κάθε άλλο παρά τρομάζει τα ψάρια αλλά μπορεί ακόμη και να κεντρίσει την περιέργειά τους…

Ακόμη ευκολότερο είναι να  καλύψουμε με δυνατή κόλα τα μολύβια που θα χρησιμοποιήσουμε στο συγκεκριμένο ψάρεμα και κατόπιν να τα στριφογυρίσουμε στην άμμο ή το βοτσαλάκι που υπάρχει στην περιοχή.

Τότε σίγουρα θα έχουμε ένα μολύβι καμουφλαρισμένο το οποίο δεν θα τραβά την προσοχή των ψαριών και δεν θα το υποψιάζονται.

Κείμενο – φωτογραφίες Νίκος Λυμπερόπουλος.

#psaremagiaolous#fishingingreece#fishing#psarema#psaremaskafos#psaremakalami#psarodufeko#ypovrihiopsarema#boats#fouskoto#boating#Greece#summer#summeringreece#sea#sail#sailing#sailinggreece#photography#holiday#instatravel#sun#beach#yachtingingreece#greek#greekislands#tours#trips#sindagesmagirikis#recipe

Μολύβι φύλακας με δόλωμα Σουπιά ή Καλαμάρι.

Κείμενο φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος


Το ψάρεμα «με μολύβι φύλακα», είναι ένας από τους αποδοτικότερους τρόπους ψαρέματος μεγάλων και καλών ψαριών πρώτης κατηγορίας. Για το συγκεκριμένο είδος ψαρέματος χρειαζόμαστε κατάλληλο εξοπλισμό, ζωντανό δόλωμα για καλύτερα αποτελέσματα και φυσικά το σκάφος μας να διαθέτει βυθόμετρο.

Ψάρεμα  «με μολύβι φύλακα» Αναλυτικά.
Θα πρέπει να επιλέξουμε σημεία που ο βυθός έχει απότομες διακυμάνσεις, να πέφτει για παράδειγμα από τα 30 στα 50 μέτρα βάθος. Σε σημεία που ενώ ο βυθός είναι ομαλός στα 40 -50 μέτρα, ένας μεγάλο μονόπετρο ή  μια συστάδα με βράχια σηκώνονται στα 20 μέτρα βάθος.  Σε βυθό με πολλά και ογκώδη βράχια, ή σε μια σχετικά βαθιά τραγάνα από τα 70  έως 120 μέτρα βάθος ψάχνουμε για φαγκριά, συναγρίδες, σφυρίδες, ροφούς κλπ. Σε κάθε περίπτωση πάντως το βυθόμετρο είναι ο σύμβουλος μας για το είδος του βυθού, τον έλεγχο για μικρόψαρα και αν αυτά είναι σε κατάσταση συναγερμού προσπαθώντας να ξεφύγουν από μεγαλύτερα ψάρια.

 Πως θα ψαρέψουμε
Αφού λοιπόν φτάσουμε στον τόπο, θα δολώσουμε το δόλωμά μας προσεκτικά και θα το αφήσουμε απαλά στην θάλασσα, αν πρόκειται για ζωντανό δόλωμα όπως σουπιά,  καλαμάρι,  θράψαλο,  ζαργάνα,  κέφαλο,  μελανούρι,  κλπ.


Αν δεν έχουμε ζωντανό δόλωμα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε  ψεύτικο ψαράκι,  όπου θα δέσουμε τον κρίκο του στο παράμαλλό μας και θα το αφήσουμε επίσης στην θάλασσα.
Βάζουμε  πρόσω και  αρχίζουμε να αφήνουμε το παράμαλλο στο νερό που θα πρέπει να έχει μήκος 12 – 16 μέτρα. Όταν φτάσει το στριφτάρι του παράμαλλου, με μια παραμάνα θα κρεμάσουμε το βαρίδι.


Στην συνέχεια βάζουμε τον μηχανισμό στην θέση Free και αφήνουμε νήμα μέχρι το βαρίδι να ακουμπήσει στο βυθό. Μεταφέρουμε το μοχλό στη μικρότερη ρύθμιση του φρένου έτσι ώστε  να μην περιστρέφετε η μπομπίνα και μαζεύουμε 2-3 μέτρα για να ανέβει το βαρίδι  ψηλότερα από τον πυθμένα. Βλέπουμε το βάθος στην οθόνη του βυθομέτρου και ακολουθώντας την διαμόρφωση του βυθού μαζεύουμε νήμα όταν ρηχαίνει και αφήνουμε όταν βαθαίνει.

Η ταχύτητα μας  θα πρέπει να είναι γύρω στον 1 κόμβο για βάθη μέχρι 30 – 40 μέτρα, για βάθη 60 – 80 μέτρα ακόμη λιγότερο,  από 0,5 έως 0,8  ενώ το καλάμι συνήθως το κρατάμε στο χέρι.

Το τσίμπημα του ψαριού
Μόλις τσιμπήσει το ψάρι χαμηλώνουμε στιγμιαία το καλάμι μεταφέρουμε τον μοχλό του μηχανισμού στην θέση Strike και μετά σηκώνοντας απότομα καρφώνουμε το ψάρι. Μεταφέρουμε τον μοχλό
1 -2 θέσεις πριν το Stike και φέρνουμε το ψάρι, αφήνοντας τον μηχανισμό και τα φρένα να κάνουν την δουλειά τους όταν το ψάρι τραβάει, ενώ «τρομπάρουμε» όταν το ψάρι στέκεται.
Όταν το βαρίδι φτάσει στο καλάμι, αφαιρούμε την παραμάνα του με το κομμάτι της πετονιάς και χαμηλώνουμε το καλάμι για να περάσει το στριφτάρι εύκολα από τα δαχτυλίδια ή τους οδηγούς του καλαμιού και να τυλιχτεί στην μπομπίνα του μηχανισμού.

Το Καλάμι
Για το ψάρεμα με μολύβι φύλακα θα χρησιμοποιήσουμε καλάμι παραβολικό ή προοδευτικό 16- 20 lb αν πρόκειται να ψαρέψουμε πιο τεχνικά ή για μικρότερα ψάρια , αλλά ένα 20 – 30lb θα μας χρησιμεύσει και για μεγάλα και για μικρά. Το καλάμι μας καλό θα είναι να είναι δίσπαστο, (και για λόγους μεταφοράς)  μήκους 2 – 2.20μ,   με οδηγούς ανθεκτικούς, κατάλληλους για νήμα και για «wind on» παράμαλλο.
Να επιτρέπουν δηλαδή την εύκολη διαδρομή του στριφταριού και του παράμαλλου, ώστε να τυλίγεται όλη η αρματωσιά πάνω στο μηχανισμό, όπως προαναφέρουμε. Το καλάμι πρέπει να συνδυάζει μειωμένο βάρος , αντοχή πολύ καλές επαναφορές και ευαισθησία , ώστε να καταλαβαίνουμε το παραμικρό τσίμπημα.

Ο Μηχανισμός.
Για το συγκεκριμένο είδος ψαρέματος ο ιδανικός μηχανισμός είναι εκείνος που θα μας  εξασφαλίσει σταθερά και ομαλά φρένα και θα ανταποκρίνεται όσο το δυνατόν πιο άμεσα σε κάθε «κεφάλι» του ψαριού ώστε σε συνδυασμό με το καλάμι μας να προστατεύει το νήμα και το παράμαλλό μας.


Ιδανικό θεωρούμε  ένα μηχανισμό καλής ποιότητας από αλουμίνιο,  μονής ταχύτητας με μοχλό φρένων, με τύλιγμα έως 5/0.
Σημαντικό ρόλο παίζει  η θερμική επαγωγή και για αυτό το λόγο καλό θα είναι ο μηχανισμός μας να είναι κατασκευασμένος από κάποιο κράμα αλουμινίου. Το γιατί θα το καταλάβουμε όταν έχουμε πιάσει το μεγάλο ψάρι!
Ο μηχανισμός μας καλό θα  είναι ακόμη  να έχει και διπλά φρένα. Έτσι θα  εξασφαλίσει ομόρροπες δυνάμεις στον άξονά του , πιο άμεση ανταπόκριση, ομαλότητα στη λειτουργία του και καλύτερη θερμική επαγωγή. Πολύ σημαντικό για το συγκεκριμένο ψάρεμα είναι το να έχει ο μηχανισμός lever drag ( τον μηχανισμό με την πεταλούδα δηλαδή) σε συνδυασμό με προρύθμιση ώστε να μπορούμε να εφαρμόζουμε και να αυξομειώνουμε άμεσα τα φρένα μας με ασφάλεια αφού ανά πάσα στιγμή είμαστε μέσα στο όριο της αντοχής των εργαλείων μας.
Ο αντίχειράς μας πρέπει να έχει άμεση πρόσβαση στη μπομπίνα, για να μπορούμε εύκολα είτε να την μπλοκάρουμε , είτε για να εφαρμόσουμε «Hand Drag» σε περιπτώσεις που μπορεί να χρειαστεί. Όλα αυτά πρέπει να συνδυάζονται και με το όσο το δυνατόν μικρότερο  βάρος, το οποίον σημαίνει βέβαια – αν και όχι πάντα- περισσότερα χρήματα. 
Αν διαθέτουνε ήδη τέτοιο  μηχανισμό που προαναφέραμε, αλλά διαθέτει  “level wind”, θα πρέπει να το αφαιρέσουμε.
Το “level wind” είναι ένας κινητός κατανομέας του νήματος ή της πετονιάς ώστε να  επιτυγχάνεται ομοιόμορφο τύλιγμα στην πομπίνα του μηχανισμού. Μέσα από τον κατανομέα αυτόν όμως δεν μπορεί πλέον να περάσει στριφτάρι και παράμαλλο, δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε αντίχειρα στη μπομπίνα, ενώ ο μηχανισμός  με “level wind”  μπορεί και να μπλοκάρει άσχημα σε ένα τρελό φευγιό του ψαριού. Το καλύτερο πάντως είναι να αγοράσουμε έναν καινούριο, αν δεν είμαστε σίγουροι για τις αποτελεσματικές τεχνικές μας επεμβάσεις.

 Νήμα και Παράμαλλο
Σημαντικό ρόλο για το ψάρεμα με μολύβι φύλακα παίζει  το νήμα, αφού μόνο με αυτό μπορούμε να επιτύχουμε μειωμένο “blow back” και να χρησιμοποιήσουμε όσο το δυνατόν ελαφρύτερα βαρίδια για να «δουλέψει» το δόλωμά μας στο επιθυμητό βάθος. Ένα επιπλέον προσόν του νήματος είναι το ότι μας δίνει άμεση αίσθηση του τσιμπήματος και της επαφής του μολυβιού με το  βυθό.
Πριν αγοράσουμε νήμα – εκτός από την αντοχή του – θα πρέπει να προσέξουμε να είναι συμπαγές, αδιάβροχο και όσο πιο κυλινδρικό γίνεται. Είναι σημαντικό για το νήμα να είναι συμπαγές και αδιάβροχο γιατί αλλιώς μέσα στο νερό φουσκώνει αυξάνοντας τη διάμετρό του, ενώ όσο πιο κυλινδρικό είναι τόσο καλύτερη είναι η υδροδυναμική του συμπεριφορά.  Ένα νήμα των 30 lb για 20 lb καλάμι ή 40 lb για 30 lb καλάμι, είναι συνήθως ιδανικό.
Για παράμαλλο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε με επιτυχία πολύ καλής ποιότητος πετονιά 70mm (με την οποία έχουμε πιάσει σφυρίδες και στείρες επανειλημμένα), ή  πετονιά από fluorocarbon 100%  που πωλείται στα καταστήματα ειδών αλιείας σε συσκευασίες των 20 – 25 μέτρων.

Αγκίστρια, δόλωση, στριφτάρι και βαρίδι
Αγκίστρια θα χρησιμοποιήσουμε από 1/0 έως 8/0 αναλόγως με το δόλωμα που χρησιμοποιούμε. Πρέπει να συνδυάζουν μειωμένο βάρος , τεράστια αντοχή , σωστή γεωμετρία, αιχμή με μέγιστη διατρητικότητα,  σωστό αρπάδι, ενώ αποφεύγουμε τα ανοξείδωτα που δεν σκουριάζουν  πιο εύκολα και δεν χρειάζονται συχνότερα αλλαγή, αλλά αντίστοιχα θα διαβρωθούν ευκολότερα στο σαγόνι ενός μεγάλου και δυνατού ψαριού.


Αναλόγως του μήκος του δολώματος – αν πρόκειται για
ζωντανό –  θα δέσουμε 2 αγκίστρια στο παράμαλλο, ένα στο τέλος και ένα στο μέσον του δολώματος. Στην περίπτωση του ψαριού θα αγκιστρωθεί στο δέρμα του για να μην το σκοτώσει κι ένα λίγο πριν την ουρά.Όσον αφορά καλαμάρι και σουπιά, ένα στην μύτη του δεκάποδου κι ένα στον φυσητήρα του.


Όσον αφορά το στριφτάρι μας θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο, ανθεκτικό, ανοξείδωτο, με ένσφαιρους τριβείς για ακόμη καλύτερη λειτουργία, μεγέθους τέτοιου ώστε να περνάει ανεμπόδιστα μέσα από τους οδηγούς ή τα δακτυλίδια του καλαμιού μας.


Το  βαρίδι μας αναλόγως του βάθους που ψαρεύουμε θα είναι από 250 έως 350 γραμμάρια υδροδυναμικό, αλλά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και απλό αν δεν θέλουμε να αγοράσουμε καινούριο. Θα το δέσουμε  με μια πετονιά 0,40 mm ενός έως ενάμισι μέτρου περίπου, ενώ  από την άλλη πλευρά της πετονιάς θα δέσουμε μια παραμάνα ώστε να την περάσουμε τη δεδομένη στιγμή στο στριφτάρι του παράμαλλου, όπως προαναφέρουμε στην διαδικασία της τεχνικής του ψαρέματος στην αρχή.

Με ηλεκτρικό μηχανάκι
Ένα ηλεκτρικό μηχανάκι με δύναμη ανεβάσματος από το βυθό 40 – 45 κιλά, είναι ότι πρέπει εάν επιλέξουμε τον συγκεκριμένο τρόπο. Εκτός από τους ιδιοκτήτες πολυεστερικών, είναι το ιδανικό μηχανάκι για τους κυβερνήτες φουσκωτών σκαφών, διότι για να ψαρέψουμε με τα κλασσικά μηχανάκια, θα πρέπει να προσαρμόσουμε τη βάση τους σε κάποιο πολυεστερικό μέρος του φουσκωτού, ή είμαστε αναγκασμένοι να φτιάξουμε κάποια «πατέντα» για να στηρίξουμε τη βάση.
Με ένα ηλεκτρικό μηχανάκι για καλάμι μπορούμε να κάνουμε την άνοδο του μεγάλου ψαριού αυτόματα και με ασφάλεια.


Επειδή τα βάθη είναι μεγάλα και οι αντιστάσεις επίσης, το  ηλεκτρικό μηχανάκι θα πρέπει να  έχει  ανύψωση μεγάλου στατικού βάρους, με μεγάλη αλλά ρυθμιζόμενη ταχύτητα μαζέματος, ελεγχόμενη αντιστροφή, ελεγχόμενο φρένο, μετρητές κλπ.
Η εξέλιξη της τεχνολογίας πια, μας δίνει σε μικρό μέγεθος εκπληκτικές επιδόσεις, σε σχέση με τούς κλασσικούς ογκώδης ηλεκτρικούς  μηχανισμούς που πρέπει να τοποθετηθούν στο σκάφος συνήθως σε κάποια ανοξείδωτη βάση – αρκετά δύσκολο για τους ψαράδες από  φουσκωτό  σκάφος, ενώ θα πρέπει να πάρουν ρεύμα από κάποια μεγάλη έξτρα μπαταρία, σε αντίθεση με τα σύγχρονα ηλεκτρικά μηχανάκια που η κατανάλωση τους είναι ελάχιστη.
Η επιλογή χειροκίνητου ή ηλεκτρικού μηχανισμού είναι δική σας.

Κείμενο φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

#psaremagiaolous#fishingingreece#fishing#psarema#psaremaskafos#psaremakalami#psarodufeko#ypovrihiopsarema#boats#fouskoto#boating#Greece#summer#summeringreece#sea#sail#sailing#sailinggreece#photography#holiday#instatravel#sun#beach#yachtingingreece#greek#greekislands#tours#trips#sindagesmagirikis#recipe

Τελευταία Νέα

Βρείτε μας στο FB

2,480ΥποστηρικτέςΚάντε Like

Πιο δημοφιλή